Loading...
Mijn blog

Achievements en Trophies: Een last en een zegen

achievements en trophies retrogamepapa

Leuk, totdat je jezelf betrapt op zelfkastijding.

PLOP! Heerlijk, dat geluid van het halen van een achievement. PLING! Ahhhh, zalig, zo’n nieuwe trophy binnenhalen. Weer wat dopamine in de hersens aangemaakt, we voelen onszelf weer even iets beter. Laten we eens kijken hoeveel trophies en achievements deze game nog verder heeft! Kijk eens hoeveel platinum trophies ik al heb weten te halen trouwens, en hoe ontzettend veel gamerpoints ik heb weten te verzamelen in totaal! Verslaving? Nee, ik kan een game ook gerust spelen zonder erop te letten… Echt waar?

The small plop theory

Het leek een leuk en niet specifiek noemenswaardig extraatje bij games toen er bij de Xbox 360 “achievements” kwamen. Haal je een bepaalde uitdaging, dan krijg je een achievement. Simpele en leuke extra uitdaging toch? Dit hadden games zelf weleens al in de game verwerkt zitten, maar op de Xbox 360 zorgde Microsoft ervoor dat élke game die uitkwam nu voortaan challenges had. Al snel volgde Sony met trophies. Wat Microsoft denk ik niet had voorzien is dat het nu van vele gamers praktisch hun hele leven bepaalt, en veel gamers spelen totaal anders games als gevolg ervan. Want het werkt bijzonder verslavend, die achievements en trophies halen.

Zelf ben ik dankzij trophies en achievements ook een tijd games heel anders gaan spelen, ondanks dat ik er al jaren mee om ging. Ik ben altijd al redelijk een “completionist” geweest, iemand die graag alles vindt, doet en haalt in een game. Vaak krijg je ook extra’s bij dit soort dingen. Vaak word je beloond met een extra geheim level, speciale outfits en extra sterke wapens. Veel achievements zijn helemaal conform completionists, wat zorgt voor nóg een extra reden. Ik negeerde altijd de achievements en ging ze enkel halen bij games als ik graag nog meer uitdaging wilde en meer tijd ermee doorbrengen. Zo heb ik bij Dead Space 2 zowel de platinum trophy alsook alle achievements gehaald, omdat ik zo houd van die game.

Retrogames zoals Ducktales krijgen ook achievements, dat is vaak erg leuk.

Trophy whore en achievement slaaf

Sinds je op je Xbox krijgt te zien hoeveel gamerpoints (GP) jij deze maand hebt gehaald in verhouding tot jouw online xbox vriendengroep, kan het bij mij soms ineens gaan jeuken om toch eens wat meer gamerpoints te behalen. Dit liep een paar jaar geleden bijna helemaal uit de hand, toen ik echt minder goeie en zelfs niet leuke games ging spelen, puur voor achievements binnen te halen. Uiteindelijk pakte ik zelfs telkens achievement-guides erbij van trueachievements, waardoor je zo tijdsefficiënt mogelijk alles binnenhaalt bij een game. Het ging serieus voelen als arbeid. Dwangarbeid. En dat is juist wat er gebeurt bij verslaving: je word erdoor geleefd.

Al snel stopte ik ermee, en ging ik bewust eens een weekje of twee games spelen op de Wii U en oudere consoles zoals de PS2. Een wijze beslissing. Ik herontdekte hoe heerlijk het is een game te spelen zonder dat je steeds een stress-prikkel in je achterhoofd voelt. Geen “neppe rewards” meer die je forceren op bepaalde manier te spelen. En wat mij ook opviel: oudere games hadden vaak ook wel zoiets als achievements, maar hieraan zaten altijd unlockable rewards aan verbonden. En deze mis je vrijwel volledig bij de PS3 en Xbox 360 era games. Geen extra level of kostuum meer na het behalen van een idiote uitdaging waardoor je 10x de game moest herstarten. Nee, je gamerscore gaat omhoog en je krijgt een plop-geluidje. De extra’s zijn DLC geworden waarvoor je moet betalen.

Bij Bloodborne vind ik de trophies een verrijking op de spelbeleving

Tot Slot

Vind ik dan dat achievements en trophies moeten worden afgeschaft? Nee, want nog steeds vind ik ze een verrijking voor games. Ik heb alleen wel mezelf er op een goeie manier mee moeten leren omgaan. Zo wil ik nu graag alle trophies halen voor Bloodborne, maar als er straks blijkt dat er eentje bij zit waarvoor ik iets absoluut idioots moet doen waar ik helemaal geen zin in heb dan doe ik dat gewoon lekker niet. Ik ga er weer mee om zoals ik dat initieel deed en dat is naar mijn mening veruit de beste manier. Alleen de achievements halen wanneer ik dit echt wil, niet omdat mijn brein het vanuit een obsessief compulsieve drang nodig acht.

Uiteindelijk moet iedereen natuurlijk ermee omgaan zoals hij of zij dat zelf wil. Maar geef toe: allemaal games spelen die je niet leuk vindt om zo maar meer achievements of trophies binnen te halen, is natuurlijk wel een beetje absurd. Mijn advies is daarom: verlies niet uit het oog wáárom dat je iets doet. Ik zelf let er in elk geval erg goed op nu of het “achievement-hunten” mijn speelervaring ook daadwerkelijk verrijkt. Doet het dit niet, dan laat ik het links liggen. Sommige achievements en trophies zijn ook gewoonweg niet leuk (proberen) om te halen, dus waarom zou je dit dan doen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.