Loading...
4 bytes

4 Games die je pas écht geïsoleerd doen voelen

eenzame screenshot van the swapper

Voor wanneer je de lockdown situatie nog wil koesteren

Nu de COVID-19 uitbraak ellende steeds verder lijkt te zakken, worden de regels versoepeld en zijn we minder geïsoleerd. We hoeven niet per se meer thuis te blijven, en we kunnen weer langzaamaan bij elkaar op bezoek. Oh jee, nu kunnen we weer mensen gaan zien? Bewust sociaal contact opzoeken enzo? Om niet TE snel hieraan te hoeven wennen, heb ik 4 eenzame games op een rijtje gezet waarbij het verhaal van Alleen Op De Wereld lijkt op een druk feestje met je matties. Ik heb gezocht naar 4 games waar je echt geen levende ziel of zelfs monster tegenkomt. Lees maar eens verder, Remi!


1: Myst

geisoleerd voelen myst screenshot

De Myst gamereeks is niet geschikt voor snelle korte gamesessies. Deze pittige puzzelgames leggen je nooit uit wat precies de bedoeling is, want dat is juist onderdeel van de puzzel. Je moet het zelf zien uit te zoeken, in je uppie, inderdaad. In het eerste deel kom je werkelijk geen levende ziel tegen, zelfs niet eens een beestje of iets. Behalve dan een boodschap van jouw buddy die jij moet redden, aan het begin en op het eind. Verder ben je compleet alleen in de wereld van Myst.


2: Descent


Dit was voor mij de eerste game waarbij ik me echt heel alleen voelde tijdens het spelen. In Descent speel je een ruimtepiloot die alle mijnen in de maan en op alle andere plekken in het zonnestelsel moet vrij maken van rogue-AI robots. Je bent dus ver van de mensheid afgelegen, helemaal alleen door duistere mijnschachten aan het vliegen. De enige levende companen die je tegenkomt zijn de mensjes die je kunt redden in elk level. Toch doet dat niet heel veel, kan ik je verklappen. Je zit alleen, heel ver van thuis in een soort mijnen-hel tussen de onpersoonlijke evil killer robots. Zo voelt het ook.


3: The Swapper

geisoleerd voelen the swapper screenshot

The Swapper is een soort Metroidvania puzzelgame, waarbij je een ruimteman bent die vast zit op een verlaten, donkere planeet. Door middel van een bepaalde tech klonen van jezelf kunt creëren en kunt wisselen van lichaam. Vervolgens zijn deze zielloze tijdelijke kopietjes van jezelf de enige companen die je hebt. Soms zegt een bepaalde stem iets, maar dit is nooit tegen jou, wat het eerder nog erger maakt. Sjongejonge, het lijkt wel “je geïsoleerd voelen: the game”. The Swapper heeft een jaren ’70 sci-fi noir sfeertje wat ik echt dik genieten vind. Embrace the loneliness, en speel The Swapper zou ik zeggen.


4: Everybody’s Gone To The Rapture


Dit is de enige game van de reeks die ik zelf nog niet heb gespeeld. Je speelt hier iemand die als enige persoon over is in een verder compleet verlaten stadje. Het is een typische “walking simulator”, zoals sommige mensen dit noemen. De game die hiermee begon is Dear Esther. Dat zijn games waarin je enkel rondloopt en dingen bekijkt en leest. Deze games gaan helemaal om sfeer en beleving, en van alles wat ik zie van Everybody’s Gone To The Rapture, voel je je bij deze game zeker eenzaam en geïsoleerd.


nieuwe vijanden in de game
Bij DOOM heb je in elk geval nog demonen als metgezellen!

Uiteraard zijn er nog veel meer. Zo is van de gehele Metroid gamereeks vrijwel elk deel een goeie “Alleen Op De Planeet” (met Samus) sim, net als bij Castlevania games. Ik had bovendien ook een lading survival horror games kunnen noemen, zoals de grondlegger Alone in the Dark. Maar games waarin je echt geen enkele levende ziel tegenkomt is hoogst zeldzaam. Het gaat daarnaast ook om een sterk eenzaam gevoel dat een game geeft. De meeste survival horrorgames hebben dit ook, maar dan kom je meestal nog wel ergens iemand tegen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.