Loading...
Mijn blog

Dodelijke Gamecollectie

dodelijke gamecollectie Retrogamepapa bedolven

Bedolven worden onder je eigen collectie. Het zal vast menig verzamelaar al weleens zijn overkomen. Aangezien de gekste ongelukken meestal thuis gebeuren, kan het ook zomaar eens fataal worden. Ik ben er deze week achter gekomen dat ik een (potentieel) dodelijke gamecollectie heb. Zo overkwam het ons thuis deze week ook dat er “een plankje” besloot niet te blijven hangen. Dit “plankje” hing “een beetje” vol met dozen van allerhande collector’s editions van games, consoles en Lego. Maar uiteindelijk werd iemand bedolven onder andermans collectie…

Nerdlawine

Voor mij was de ervaring van deze “dodelijke gamecollectie” calamiteit als volgt: Ik loop beneden in de huiskamer rond met onze pasgeboren tweede zoon, en ineens klinkt er een geluid van boven alsof ons huis van 3 verdiepingen zichzelf reduceerde naar 2. Mijn “nerd-alarm” ging meteen af: dat móet mijn dierbare collectie wel zijn! Wat ik echter niet wist, is dat mijn lieftallige verloofde Vintagemama zich ook op zolder bevond…

Het eerste wat ik toen dacht was: als haar maar niks overkomen is! Ja, dat hadden jullie niet gedacht heh! Het bleef verder ook angstvallig stil. Vintagemama is echt het type bikkelvrouw, maar tevens ook iemand die nogal snel kan schrikken. Dit uit zich dan meestal in erg boos worden en schreeuwen (in mijn richting, wel te verstaan). Ik rende naar boven met voorzichtige semi-rasse schreden, zoals men dat doet wanneer je een baby vasthebt.

game boxen op een plank
Dit is een oudere foto, er stond inmiddels veel meer op.
dodelijke gamecollectie 1 plankje nog staand
Dit is wat nog was blijven staan uiteindelijk…

Geen hooibalen hier hoor

Allejemig, allemachtig nog aan toe, ik vond zelfs onderaan de trap naar de begane grond dingen die van de planken van zolder waren komen zeilen. De ravage op de eerste verdieping was dermate erg dat deze in één klap nagenoeg onbegaanbaar was geworden. Door een moeras van onder andere Assassin’s Creed bla-di-bla Edition boxen en Nintendo consoledozen waande ik mij een weg naar boven. Daar stond de kersverse moeder van onze tweede spruit doodrustig, met gelukkig niks aan het handje. Toen ze mijn verschrikte hoofd bij de trap zag verschijnen zei ze: “Ik dacht: wat gebeurt er nou ineens? En er vielen ook een paar dozen op m’n hoofd.”Gelukkig dus niks aan de hand verder met datgene wat het meest belangrijk is!

Maar toen daagde in mij simultaan twee gedachtes: “Hemeltje nee, mijn collectie!”, gepaard met “Uiteindelijk zijn het maar spullen.” Snel ging ik de ravage doorspitten. Als een soort wonder boven wonder is vrijwel alles wat op de planken stond nagenoeg ongedeerd gebleven. Er moet wel een soort beschermgodin zijn van de nerdcollecties of iets dergelijks. De meeste dozen zijn leeg of zit slechts een enkel dingetje nog in, waardoor het had meegevallen hoe dan ook. Maar mijn Sekiro Collector’s Edition was tjokvol, alsook de Death Stranding CE. Al de echt waardevolle dozen liepen vrijwel niks op, en de andere dozen een enkel butsje hier en daar.

Het kan altijd erger, veel erger…

Tot Slot

Uiteindelijk heb ik zelf hieruit geleerd dat ik godzijdank ook diep van binnen de prioriteiten juist heb. Je leert jezelf (en anderen) vaak pas echt goed kennen gedurende rampen of extreme situaties. Mijn hele collectie aan spullen is bij lange na niet zo belangrijk als mijn geliefde gezin. Enkele, of wellicht zelfs vele lezers zullen nu wel denken: “nogal wiedes!”, “Ouwe, tuurlijk ouwe” of “Dat lijkt mij zonder meer een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat dit voor iedereen zal gelden”. Maar ik ken de mensheid dan toch echt beter dan jij. Maandelijks lees of hoor ik wel berichten van mensen die hun prioriteiten duidelijk anders hadden liggen.

Als tweede heb ik geleerd om niet zomaar oude plugjes en schroefjes te hergebruiken. De dodelijke gamecollectie kwam vanwege de Home Improvement wanprestatie van deze “Retrogame Toolman”. En dat er dus een beschermvrouw* is van de game/nerd collecties (er zijn nogal wat beschermheren en -vrouwen trouwens). Hoe zullen we haar noemen? Minty Conditiona? Protectatronia of simpelweg Our Lady of Protecting Nerdstuff? Alle suggesties zijn welkom, voordat ik een brief naar het Vaticaan stuur!

*Natuurlijk geen heer, die zou alles jatten en in zijn eigen plane of existence zitten te gamen

wat een zooi
Wie wat bewaart die heeft wat; wie veel bewaart…
6 comments
    1. Retrogamepapa

      Ja nogal, maar zoals je kunt lezen is er vrijwel niks beschadigd geraakt, of slechts minimaal. Meest bizarre, wat ik nog uit deze blog heb gelaten: Unicron stond onderaan de trap, en heeft echt iets van 10 dozen over zich heen gehad. Allerlei stukken waren losgevlogen, en ik ging er maar meteen vanuit dat er dingen aan kapot zouden zijn. Maar nee hoor, he-le-maal niks aan het handje. Alles kon ik weer terugklikken en voila. Een wonder.

  1. Klaas Kuipers

    En dan te bedenken dat mijn vrouw het altijd wat overdreven vindt dat ik altijd uren in de bouwmarkt bezig ben om de juiste pluggen (minimaal 8mm) en schroeven (minimaal 5×50) uit te zoeken om een schilderijtje op te hangen. En altijd eerst de boorgaten goed uitzuigen met een stofzuiger natuurlijk. 😌

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.