Loading...
Retro Game Review

Dig-Dug

dig dug screenshot inzoom

Dig-Dug is één van de allereerste games die ik ooit heb gespeeld, en de eerste (van origine) arcade game die ik ooit speelde. Dig-Dug is daarom best speciaal voor mij. Wat de Dig-Dug nog specialer maakt, is dat deze game verscheen in het jaar waarin ik ben geboren: 1982. Hier kwam ik onlangs pas achter. Tevens speelde ik onlangs ook de game weer voor het eerst in zo’n 25 jaar. Een aparte beleving, zoiets. Het leek mij daarom een leuk idee om Dig-Dug eens te reviewen.

Dig-Dug Stats

  • Releasedatum: 1982 (arcade en Atari)
  • Platform: bijna alles. Gespeeld op: MSX en Xbox One
  • Developer: Namco
  • Publisher: Namco
dig-dug startscherm
Daar gaan we dan!

Schepje erbovenop

Toen ik Dig-Dug via één van de laatste Namco Museum compilaties voorbij zag komen een tijdje terug op mijn PS4 en Xbox One, was het wel even diep graven in mijn geheugen alvorens ik ineens besefte: “OH JA! Dat is één van die games die ik als kleuter al speelde op de MSX thuis!” Dig-Dug was een game die ik vaak speelde en behoort ook zeker weten onder de eerste 10 games die ik speelde. Op mijn MSX speelde ik voornamelijk enkel en alleen Konami games. Zij maakten echt de beste games op de MSX, zie ook mijn blog over nostalgie. Verder speelde ik nog een enkele Rare titel, kwam ik pas jaren later achter met de Rare Replay gamecollectie, maar die waren eigenlijk zo goed niet. Maar ik speelde ook Pacman en Dig-Dug!

Toch leek het alsof ik Dig-Dug echt een beetje was vergeten na al die jaren, terwijl ik alle andere games nog zo kan opnoemen. Is Dig-Dug dan een minder leuke game? Dat niet per se, maar ik kwam er met mijn nieuwe recente speelsessies wel achter waarom dat de game mij niet heel goed is bijgebleven. De game heeft namelijk last van de typische arcade moeilijkheid, namelijk dat het puur is gemaakt om je zo snel mogelijk dood te krijgen en je de “game over” in te jagen. Uiteraard om ervoor te zorgen dat je weer erg snel een kwartje uit je zak moest graven om het nog een keer te proberen.

dig-dug opblazen van vijand
Brutal air pumping violent action!

Dark Dig-Dug: Prepare To Dig

Hoe speelt dan eigenlijk deze arcade klassieker? Het is een game waarbij je op een statisch veld door de grond graaft, wat automatisch gebeurt via de richtingsknoppen. Het gravertje dat je bestuurt heet ook Dig Dug, en of er nu wel of geen streep tussen moet, overal staat het anders geschreven. Onze held kan alle kanten opgraven, maar waarom graaft ie zich zo de rondte? Dat soort moeilijke vragen moest je niet stellen bij de meeste oude games. Onze Dig Dug moet alle monsters onder de grond in elk level zien op te blazen. Met dynamiet? Nee, niet die vorm van opblazen. Letterlijk met een pomp! Dat is inderdaad erg bizar, ook nog na 30 jaar is dat bijzonder vreemd en wreed. Moet je voorstellen dat je dat nu zou moeten doen met de huidige graphics…

Nu ik vele jaren ouder en wijzer ben, en al vele moeilijke games heb uitgespeeld, dacht ik Dig-Dug wel vele levels verder te kunnen spelen dan vroeger. Heel naïef. Het is echt zo’n game die heel makkelijk lijkt. Naar de vijanden graven en ze kapot-pompen. Maar ze komen al heel snel achter je aan. In een geestvorm gaan ze naar je toe gaan door de aarde heen (rrraaaarrrr). In de gegraven tunnels achtervolgen ze je dan in normale vorm, waarbij ze altijd net iets sneller zijn dan jij. Zitten er dus meerdere achter je aan (al vanaf level 3), dan is het gelijk superlastig. Je MOET ze oppompen anders halen ze je in, maar dat kost tijd, waardoor de andere monsters jou zo in 1x doodmaken. Veel oefenen en opnieuw proberen dus. Naast heel veel doodgaan.

dig dug later level
Vijanden in latere levels zijn veel sneller en gaan massaal achter je aan

Dig-Dug is een echte typische oldskool arcade game, die laat zien waarom dat dit soort spellen ook vandaag de dag nog tof kunnen zijn. Het laat vooral ook zien hoe inventief dat men toen al vaak was met gameplay, want Dig-Dug speelt nog steeds vrij uniek. Wat arcade games als geen ander genre laten zien, is dat oefening, repetitie en training loont. Uiteindelijk weet ik nu wel een stuk verder te komen dan vroeger, maar het blijft nog altijd een pittig spel. Dig-Dug heeft een goeie pick-up-and-playability zoals dat hoort bij arcade. Lange speelsessies trek ik er persoonlijk toch niet mee. De game is voor mij vooral een enorm jeugdsentiment, waarbij elke pixel en geluidje mij weer 30 jaar terug in de tijd werpt.

Dig-Dug

8.3

Nostalgiefactor

10.0/10

Herspeelbaarheid

7.0/10

Grafisch

8.0/10

Muziek/Audio

8.0/10

Pros

  • Een echte klassieker
  • Speelt nog steeds leuk en origineel
  • Korte levels

Cons

  • Echt arcade stijl moeilijk
  • Altijd bij het begin moeten beginnen
  • Lange speelsessies trek ik hiermee niet
Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.