Loading...
Mijn blog

Lovecraft & Social Justice Warriors

retrogamepapa leest een boek van howard phillips

Met de jaarlijkse artikelgekte rond Halloween

Elk jaar poppen er op het internet rond Halloween weer artikelen over griezelen op. Meestal heel leuk, want het blijft een apart fenomeen, onze drang naar engheid. En elk jaar komen er dan ook altijd meerdere artikelen voorbij over wie ik altijd de “Van Gogh van de horrorverhalen” noem: H.P. Lovecraft. In de loop van de jaren is Lovecraft alsmaar meer en meer in de bekendheid geraakt. Zelf ben ik begonnen zijn werk te lezen zo’n 17 jaar geleden, waarbij ik ook eerlijk moet toegeven dat ik het wel erg gaaf vond. Wat is het nu dat Lovecraft zo speciaal maakt? Deze vraag is net als bij Van Gogh niet heel makkelijk te beantwoorden in eerste instantie. Ik ben overigens niet de enige die Lovecraft vergelijkt met Van Gogh, zie dit artikel waarin iemand uitgebreid de twee analyseert.

lovecraft bundels volledig oevre
Het totale werk van Lovecraft in 3 bundels. Eerste druk is uit 1966

Fear of the Unknown

Lovecraft had in zijn eigen tijd weinig tot geen erkenning voor zijn werk en hij had een triest leven. Hij was al vanaf kinds af aan vaak ziek, had allerlei fobieën en hij had een zeldzame genetische afwijking waardoor hij deels koudbloedig was. Uiteindelijk stierf hij in armoede en werd zijn werk pas een hele tijd na zijn dood ingezien als geniaal materiaal. H.P. Lovecraft had ten tijde dat hij leefde en tot aan zijn dood gelukkig wel vrienden die hem steunden en zijn werk wél goed vonden. Zo heeft zijn vriend en mede-schrijver August Derleth er mede voor gezorgd dat Lovecraft’s werk en mythos, die we de Cthulhu Mythos noemen, goed gepreserveerd bleven. Ook schreef hij voor de 3 bundels met zijn totale werk het voorwoord. Hierin komt ook duidelijk naar voren dat Lovecraft een treurig bestaan leed.

De laatste decennia is Lovecraft in bekendheid omhoog blijven schieten. Hij wordt vooral gezien als de koning van het klassieke horrorverhaal. Maar wat echter 10-15 jaar geleden begon als niks anders dan lofzang, is inmiddels niet meer het geval. Zoals altijd met mensen die grote faam verwerven, of ze nu leven of niet, men gaat dermate veel informatie over je verzamelen dat er altijd wel wat negatiefs valt te vinden. Zo weet men dankzij brieven dat Lovecraft (zelfs voor zijn tijd) een raging racist was. Dat is kwalijk, maar het is zwaar overtrokken. Het is met name duidelijk dat hij een fobisch persoon was. Bovendien maakt het niet gelijk zijn werk shit. Ik vond Charlton Heston een bekrompen lul met zijn mening over geweren en borderline white supremacy gedachten, toch vind ik zijn (goeie) films nog altijd erg gaaf.

Check deze uitgebreide interessante docu over Lovecraft

Social Justice Historian

De laatste paar jaar zijn de artikelen volgens de links doorgeslagen journalistieke visie lekker doorgeslagen naar het negatieve. JA, een chronisch zieke, eenzame en bange man dacht in 1920 inderdaad niet precies hetzelfde over waarden en normen als wij. Met name ook waarschijnlijk vanuit angst voor het onbekende, wat ook het fundament is waarop vrijwel alle Lovecraft verhalen zijn gebouwd. De meeste mensen die niet van buitenlanders houden of andere discriminerende meningen erop na houden, doen dit veelal vanuit angst. En zo vangen hoge bomen (in dit geval zou ik Lovecraft dan zien als een zwartgeblakerde treurwilg van 200 meter), veel wind. Sommige schrijvers vinden het nogal nuttig om elk geschreven zin en verhaaltje tot op het laatste leesteken kritisch te analyseren.

Prima, zolang je het ook maar relativeert. Veel van die verhalen waren niet af, of nooit ingediend om te worden gepubliceerd. En ik geef als liefhebber van zijn werk ook gelijk toe: niet alles wat Lovecraft schreef was briljant. Waarschijnlijk was hij ook een moeilijk persoon in de omgang, die inderdaad soms nogal verkeerde (waaronder racistische) dingen kon zeggen. In hoeverre weten we dit zeker, waarom is het zo’n groot issue? Elk jaar begint het gemekker er weer over. Terwijl als je een beetje kennis op doet over hoe hij leefde en wie hij verder was, het al heel snel duidelijk wordt dat Lovecraft vrijwel van alles en iedereen bang was, en dankzij zijn ziekte(s) amper naar buiten kon.

games direct uit de Cthulhu mythos
Veel games spelen zich af in de Cthulhu Mythos wereld

Tot slot

Laat Howard Phillips Lovecraft de man met rust en lees “gewoon” zijn ongewoon bijzonder enge verhalen. Uiteindelijk hebben wij hem geen van allen gekend. Het is bovendien niet van belang hoe zijn persoonlijke opvattingen waren. Mensen veranderen vaak ook bovendien, en niemand is volledig goed of volledig slecht. Soms maken goeie vrienden de meest discrimenerende opmerkingen, maar nadat ik ze erop wijs dat ze onzin uitkramen, gaan we weer verder. Andersom gebeurt ook. Ik kraam zo nu en dan ook lompe taal uit of zit ergens qua opvattingen ernaast.

Niemand heeft altijd gelijk of is altijd perfect in zijn of haar opvattingen. Oordelen over wat een chronisch ziek en sneu persoon schreef in brieven 100 jaar geleden, is zielig en nutteloos. Appricieer Lovecraft zijn werk (of niet) en laat de man, nu zijn treurige leven voorbij is, maar rusten in zijn graf. In zijn werk bespeur ik weinig racisme, behalve angst voor onbekende mensen wederom. Uiteraard kun je dingen altijd zo interpreteren zoals je zelf wil. En voor de doorgeslagen Social Justice Warrior of persoon die zich altijd “offended” of benadeeld voelt, kun je het toch nooit goed doen. Rot op naar R’Lyeh!

Lovecraft continues… In de volgende blog neem ik Lovecraft’s invloed door in videogames! Veel games hebben succesvol zijn werk gebruikt als inspiratie of het er direct op gebaseerd, zoals ook Alone in the Dark!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *