Loading...
Retro Game Review

Deadly Premonition

raincoat killer

Ik heb al eens eerder een review geschreven van Deadly Premonition, toen de game nog maar net op de markt was en nog erg onbekend. De game kwam in 2010 alleen uit voor de Xbox 360. De game kreeg al heel snel een cultstatus, mede vanwege de compleet uiteenlopende reviews. Vervolgens kwam een paar jaar later in 2013 de Director’s Cut versie op de PS3 en pc uit, welke iets meer uitgebreid was (nogal logisch, Zach). En dan nu relatief vrij recent, namelijk eind 2019, kwam de game uit op de Switch. Waarom? Afgezien van wellicht de “omdat het kan” reden is dit ook gedaan omdat Deadly Premonition 2 exclusief uitkomt op de Switch!

Releasedatum2010 (Xbox 360)
PlatformXbox 360 (gespeeld), PS3 (gespeeld), pc en Switch
DeveloperAccess Games
PublisherRising Star Games
heruitgaves van Deadly Premonition
Noem mij gerust een liefhebber!

Cultstatus of K*tstatus?

Door de jaren heen is Deadly Premonition steeds bekender geworden. Nou ja, de game heeft geen Call of Duty of Dark Souls staat van bekendheid. Echter is er wel een enorm cultstatus rondom de game. Ik kwam Deadly Premonition op het spoor toen ik de legendarische podcast Epic Battle Axe volgde, waarbij Jim Sterling te gast was. Destijds schreef hij nog artikelen voor Destructoid. Hij had het tijdens de podcast er zijdelings over hoeveel mensen hem bedankten voor zijn (vrij recente) review van Deadly Premonition. De game is ook ongetwijfeld vele malen bekender geworden dankzij Jim Sterling’s review op Destructoid. De immer erg kritische Britse gamerecensent gaf namelijk de game een dikke 10. Ik ging direct op onderzoek uit, ik dacht het wel Zach.

Ik hoefde maar weinig over Deadly Premonition te lezen, alvorens ik erachter kwam dat dit een game was die ik echt moest spelen. Ten eerste is de game eigenlijk het beste te omschrijven als “Twin Peaks: The Video Game”. Dat klinkt als puur goud, en op veel vlakken is dat ook het geval. Ten tweede is de game quirky as hell, vanwege dat het de Japanse interpretatie is van Twin Peaks. De game is ontwikkeld door Access Games, met Hidetaka “Swery” Suehiro als de director. En boy, is deze man een massive Twin Peaks (en koffie) fan. Als derde is Deadly Premonition qua uiterlijk, controls en gehele design net een bizarre oude dreamcast port waarbij de game bij 80% in ontwikkeling ineens op de markt moest worden gegooid. Klinkt als een perfecte cocktail voor Retrogamepapa.

deadly premonition the diner met agent York

Welcome to Twin Peaks Greenvale

Deadly Premonition speelt als een 3rd person detective RPG met afwisselend (vrij lange) horror-survivalgame stukken. De game voelt echt aan als een port van een voorgaande generatie. Bedoel ik daarmee zo’n uitstekende port van zoiets als God of War? Nee, denk hierbij aan een obscure middelmatige PS2 titel, die je een beetje oppimpt met wat scherpere textures en betere licht-effecten. Uiteindelijk is Deadly Premonition dit eigenlijk ook, kwam ik achter. Oorspronkelijk was Access Games in 2004 al aan de game Rainy Woods begonnen, maar dit ging om allerlei redenen fout. Uiteindelijk is hieruit Deadly Premonition voortgekomen. Tenzij je een zwak heb voor dit soort obscuurheid als ik, ben je bepaald nog niet onder de indruk waarschijnlijk.

Maar wat als ik nu vertel dat het verhaal eigenlijk erg goed is, maar dan met “The Room” niveau hilarische dialogen? De hoofdpersoon Francis York Morgan is een excentrieke FBI agent. Zo praat hij constant tegen een onzichtbare vriend genaamd Zach. Hij gaat een vreemde moord uitzoeken in het fictieve stadje Greenvale te Washington. Vreemd is een understatement. Op bizarre en gruwelijke wijze worden er al snel meerdere moorden gepleegd, want je moet immers iets te doen hebben. Geheel Twin Peaks stijl kom je erachter dat iedereen een dubbellevens leidt en Greenvale is doorspekt met roddel en achterklap. Alle karakters, mysteries en moorden rondom het stadje zijn erg goed uitgedacht.

survival horror elementen

Bizarre game-cocktail

Deadly Premonition is een soort GTA Twin Peaks met Silent Hill invloeden. Geheel op een 1:1 schaal kun je in Greenvale rondrijden en doen en laten wat je wil. Één van de leukste dingen is de lange, met nerd- en filmtrivia doorspekte dia-/monologen die York heeft met de onzichtbare Zach. Je hebt een echte klok met dag/nachtcyclus, waarbij iedereen echt een hele dag doorloopt. De diner gaat open om 9 uur en sluit om 21 uur, de nachtclub opent pas om 22 uur. En alle inwoners gaan echt slapen, eten en naar en van hun werk. Vaak moet je voor de main story op een bepaalde tijd op een bepaalde plek zijn, maar dat kun je ook de dag erna doen.

Je hebt dus eigenlijk alle tijd van de wereld om je gang te gaan in Greenvale. En dat moet je ook écht doen wanneer je de game speelt. Je kan met iedereen praten, overal naar binnen (gluren) en je hebt ook een grote lading aan side-quests en stories. Eigenlijk is dat het leukste aan heel de game. Je hebt van begin af aan een overzicht van alle side-quests, waarbij staat aangegeven in welke chapters dat ze speelbaar zijn. Je kunt chapters herspelen zodat je gemiste side-stories/quests kunt doen, maar je kan pas saven op het eind van een chapter. Dat is een beetje jammer, maar er valt goed omheen te werken door korte makkelijke chapters te herspelen.

droomscene met agent York als kind
De droomscènes in de game zijn erg David Lynch stijl

Horror-sfeer en -gameplay

De main story stukken, dat is waar vooral de Silent Hill elementen zitten. Je werkt na wat cutscenes, achtervolging en wat detectivewerk uiteindelijk telkens naar een horror-speelgedeelte toe. Qua besturing lijkt het trouwens hierbij sterk op Resident Evil 4, met het over de schouder perspectief. In die horrorgedeeltes lijkt Agent York ook de enige die in die alternatieve helwereld komt telkens. Daar kom je dan soort zombie vijanden tegen en daar verzamel je clues over de moorden. Dit speelt echt een beetje op de traditionele survival-horror manier. Het speelt niet geweldig, want de besturing en feel met richten is niet op en top. Gelukkig unlock je heel makkelijk allerlei wapens met unlimited ammo, waardoor het juist een feestje kan worden.

Uiteindelijk kom je de dader, The Raincoat Killer ook nog een paar keer tegen, waarbij je moet wegvluchten en je verstoppen. Deze stukken zijn het meest spannend, en spelen weer heel anders dan de rest. Deadly Premonition is wat dat betreft echt heel ambitieus. Het is enorm verbazend hoe de game het ene moment je doet verbaasd staan om diens kwaliteit, om vervolgens weer een debiele acteerscène vootgeschoteld te krijgen. Dat de animatie niet helemaal goed loopt en achtergrond muziek zo hard is dat het meer voorgrondmuziek is. Maar dan zit er wel bizar veel detail in de huizen en andere gebouwen, wat uniek is voor die tijd. Vrijwel geen schilderij of foto is identiek, en ieder huis is ook anders ingericht. Voor deze review playthrough deed ik sommige side-quests voor het eerst, en het verbaasde mij hoeveel deze toevoegen aan sidestory en details over de karakters.

deadly premonition details in omgeving
Elk huis heeft eigen unieke details en design

Eindoordeel

Ik moet wederom toegeven dat ik zo’n 10 jaar later Deadly Premonition nog altijd de shit vind. Een 10 vind ik wel wat overdreven, maar dit is echt zo’n zeldzame titel die dankzij zijn vele imperfecties juist zo goed en uniek is. Dat alles zo raar is qua timing en nagenoeg alles amateuristisch lijkt afgeraffeld, maakt de game juist zo superquirky en gaaf. Je wilt uiteindelijk ook niet dat de animatie, het acteerwerk en gehele editing beter zou zijn. Het voegt toe aan de raarheid, humor en bizarre sfeer. Vergis je daarnaast ook niet in de vele dingen die de game wél heel goed doet, zoals de vele interessante karakters, side-stories, monologen en details in de omgevingen.

Deadly Premonition is ondanks de recente Switch release toch nog altijd lastig vindbaar. De Xbox 360 versie wordt algemeen beschouwd als de beste versie (ook al vind ik de PS3 en Switch versies ook prima). Bij Bol nog verkrijgbaar:

Deadly Premonition

8

Nostalgiefactor

9.0/10

Herspeelbaarheid

10.0/10

Grafisch

7.0/10

Muziek/Audio

6.0/10

Pros

  • Kunstzinnig slecht en dus juist goed
  • Free-roaming en side-quest elementen zijn geweldig
  • Twin Peaks: The Game!
  • Geweldige sfeer, verhaal en characters
  • Veel details in huizen

Cons

  • Horror-survivalstukken spelen matig
  • Niet kunnen saven bij herspelen chapters
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.